autovakantie Dresden (D)- Kety (Pl) - Wenen (A) - Mauthen - (A)Burgusio (I)

Burgeis-Burgusio
Stelvio-Bike

                   

terug naar Polen-Stelvio

    foto's van 28 -31 aug '08  klik hier              

donderdag 28 augustus 2008

 Vandaag verplaatsing naar Italië, Hotel Maraias te Burgeis. We zijn allebei vroeg wakker, deels vanwege het luidruchtige bed. Dus na het ontbijt zitten we om 08:30 uur al in de auto.
We rijden vanuit Mauthen door het Lesachtal. Een erg kronkelige, maar mooie weg door een nauw dal met mooie uitzichten op de witte graniet rotsen van de Italiaanse Dolomieten. Verder naar Ost-Tirol is het minder steil en meer groener. Ontzettend veel hooi. In Dobbiaco buigen we af naar het zuiden, om via de Tre Coci pas naar Cortina te rijden. In Cortina missen we een afslag en moeten we 1 extra rondje rijden. Rondom het centrum is een soort rotonde van 3km lengte, alle verkeer tegen de klok in.
Hierna gaat de route via de Passo di Giau 2233m, waar op de top in een heel druk restaurant goulash soep wordt gegeten. Er wordt heel veel gefietst op deze pas, waarschijnlijk omdat die ook in de Dolomieten Marathon zit.  Verder naar Alleghe en bij Cencenighe kiezen we voor de Pellegrino pas 1918m en verder naar Moens om dan bij Vigo over de passo di Costalunga 1745m naar Bolzano af te zakken. Via een zeer drukke stads autobaan, we rijden onder de Brenner autobaan, gaan we naar Merano en verder door naar Malles en Burgeis.
In het kleine dorp heten alle straten Burgeis en je moet zoeken op huisnummers. Er is een soort rijroute waar de hotels en pensions aan liggen. Ons hotel ligt aan het einde van een heel steile weg heel mooi te wezen. We hebben een prachtige grote kamer met zuid balkon….. maar nog geen draadloos internet op de kamer. Bij de receptie weet men niet hoe het moet. De zoon des huizes zal het regelen, want het zou wel kunnen.
We hebben ½ pension dus moeten we kiezen welk vleesgerecht we willen. Truus grillkotelet, ik de Brathuhn.

Km stand 228180 = 329km gereden

vrijdag 29 augustus 2008

Vanmorgen ga ik een ritje fietsen naar Sta.Maria in Zwitserland. Als ik Burgeis uitrijd is het alleen maar dalen, van 1250m naar 950m bij Laatsch. Dan volgt de glooiende weg naar Taubers en de grens met CH. Verder door naar Mustair en nog een venijnig stukje naar Sta.Maria aan het begin van de Umbrail pas op 1375m. Op de terugweg probeer ik 2x de route voor fietsers, maar 1x eindigt de smalle weg aan een vuilnisbelt. In deze weggetjes zitten ook een aantal erg steile stukken. Op de route van Laatsch naar Burgeis verschillende stukken zelfs van 15%. Toch 41km gereden en 780m hoogte.
Terug op de kamer, waar Truus ligt te zonnen op het balkon, wordt er koffie en cola gehaald. Later gaan we naar Prad om te lunchen en iets meer info over de Stelviobike te krijgen. Maar er kan vanaf 6 uur worden gestart. Iedereen is vrij in de starttijd.
Ook proberen we een vrij draadloos netwerk op te sporen om een e-mail naar de kids te sturen. Als 2 volleerde KGB agenten rijden we door de straten op zoek naar een vrij signaal, met de laptop op schoot in de auto. Het valt behoorlijk tegen, of we zijn  nog niet zo volleerd, maar het lukt niet om internet opgestart te krijgen. Verschillende keren een vrij signaal, maar te zwak voor connectie. Dus gaan we uiteindelijk bij een VVV vragen waar dit wel kan. We moeten weer terug naar Prad om bij de Bibliotheek te internetten.
Nog een zonnig terras en terug naar het hotel om te lounchen en tenslotte om 19:15uur te gaan eten. Saladebuffet, spinazie knodel, soep, pangafilet / kaasomelet met venkel en aardappels en een puddinkje.

Km stand 228237 = 57 km gereden 

Zaterdag 30 augustus 08

Vandaag dus de Stelvio Bike. Om 7 uur uit de klamme lappen en om klokslag 7:30u ontbijt met een 20tal andere fietsers. Hierna rijdt ik tot enkele km’s voor Prad om daar de klim te starten. Ik ben niet alleen. Honderden, misschien wel duizenden fietsers zijn op de weg. Ze hebben vanaf 6 uur tot 16 uur de Stelvio van 3 kanten voor zich. Het krioelt en in Prad krijgen we allemaal een Yogidrink aangeboden. Het is prachtig weer en de weg ligt in de schaduw van de berg of bomen. Prad ligt op 920m en tot Trafoi is er heel weinig zon. Helemaal verkeersvrij is de weg niet, want er komen zo af en toe toch autos. Heel veel duitstaligen en Italiaans volk. Ook opvallend veel vrouwen en ca 60% heeft een  mountainbike. De merken fietsen  zijn heel veel mij onbekend, locale no-name frames ??  Tot Trafoi blijf ik bij 2 fietsers, waarvan 1 met een Wilier Mortirolo, net zo een als waar ik op zit. Ik maak hem een compliment dat hij een schönes Rennrad heeft, maar er komt iets van fabrici in het Italiaans terug. Dus korte conversatie, trouwens er wordt weinig gesproken, meer gezwoegt. Ik voel me opvallend goed tussen zoveel fietsers die het moeilijker hebben en passeer er dan ook velen. Enkele bijzondere deelnemers: 3 pappa’s met een kid-car aan de fiets, 1 met een kind van enkele jaren, 1 met een groter kind met playstation en 1 met een huilende baby die muss und soll und Hunger hat. Ook passeer ik een man met slechts een rechterbeen, het linker heeft hij waarschijnlijk om gewicht te sparen beneden gelaten. Ook een man met een hondekar aan de fiets, maar de hond loopt voor hem op. Een een-eiige tweeling van een jaar of 16 met gewone kleren op city-bikes. Ook opvallend veel mensen die al passen in de toekomst. Zij hebben ettelijke kilos meer vet omhoog te brengen, dan mijn ook niet bescheiden zwembandjes. Chapeau, sjapoo.
Op 1930m is een ravitailleringpost, waar verschillende dranken en appels te krijgen zijn. Hier heb je dan ook zicht op de hotels boven op de col. Op 2215m bij hotel de Franzenhöhe is de grote pauzeplek. Er staan heel veel banken, er wordt Kaffee mit vielen Kuchen verkocht en er speelt een Tirolerband op het terras. Vanaf hier heb je zicht op alle bochten die nog komen en je kunt wat bochten naar beneden zien. Als mieren kruipen de fietsers achter elkaar over de kronkelige weg.
Verder ga ik voor de laatste etappe, nog 640m naar de top. De Kehren tellen gestaag af, het zijn er totaal 48. Er komen steeds meer fietsers terug over de route, wat best link is. De organisatie adviseert om de Stelvio over de Umbrail af te dalen en een rondje te rijden over Zwitserland. Ik arriveer om 11:45 uur op de pas en ben net zo snel als 2 jaar geleden.
Op de pas is het mudvol met fietsers die overal staan en zitten en drinken en eten en fotograferen en toeristische knoemel kopen. NB: 1 km onder de pas passeer weer de Mortirolo rijder, nu zeg ik hem maar dat hij een nice bike heeft. Hij lacht maar heeft  het moeilijk met zwoegen.
Ik maak wat foto’s en laat me door een Duitser fotograferen onder het bord van de Stelvio, als bewijs dat ik er was.
Ik daal af via de Umbrailpas. Deze heeft een 5 km ongeasfalteerde weg, waar je veel in de remmen moet en erg hobbelig is. Maar het is er erg rustig met alleen dalers naar Sta Maria. Vanaf hier een mooie grote weg die alleen maar daalt en die je snel kunt fietsen. Om exact 13uur heb ik mijn fiets in de auto en rijd terug naar het hotel in Burgeis.
Na een bier en een douche gaan we naar de after-party in Prad. Er is muziek en enkele stands met fietsen, o.a. Colnago en Giant. Ook is er een demonstratie van trail bikes door doc-team.de . De jongens laten een mooi staaltje van fietsbeheersing zien, op zowel een een en tweewielige fiets.
Later gaan we nog wat drinken in Glurns, een oud ommuurd dorp met mooi pleintje.
Km stand 228276 = 39 km gereden

       
       

Dolomieten - Burgusio - Stevio-Bike

           

 


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                       
                       
                       
                       

 

autovakantie Dresden (D)- Kety (Pl) - Wenen (A) - Mauthen - (A)Burgusio (I)

zondag 31 augustus 2008 

Vandaag is er minder zon en de Ortler is niet eens zichtbaar, zo heiig is het. Het weer gaat veranderen, maar vandaag gaan we naar de Mortirolo. Mijn fiets is hiernaar genoemd dus moet ik deze minstens gezien ofwel ook gefietst hebben.
Via de Umbrail pas 2502m  gaan we de Stelvio over en in Bormio 1100m gaan we de tunnelweg richting Sondrio. Ca 15km tunnel op 20km is hier gemaakt ten faveure van het verkeer. Bij Mazzo een ingeslapen dorp zonder restaurant aan de voet van deze fameuze col slaan we af. Het weggetje staat goed bewegwijzerd, maar de steilte overtreft mijn informatie. Heel heel steil en ontzettend smal, slingert het weggetje zich door het geboomte omhoog. Hier en daar een huis, onbewoond en meestal totaal vervallen. Er zwoegen zich aardig wat fietsers omhoog, waarvoor ik veel ontzag heb. Ik had al een vermoeden dat ik de Mortirolo vanaf de watjes kant zou doen, maar ik ga steeds meer twijfelen. Op 1500m is een monument voor Pantani aan de wand gemaakt. Hij kijkt terug waar de rest blijft ??? Er hangen net als bij andere bedevaartsoorden, petjes, bandana’s, papiertjes, bidons en krabbels.
Vanaf hier is de pasweg veel minder steil en ik krijg weer kriebels om toch iets te fietsen, maar Truus is vrij resoluut: “je bent gek en ik rij hier geen meter”.
Op de pas staan enkele helden uit te puffen en na wat foto’s van eigenlijk niets, rijden we door. Even over de pas is het 1e restaurant wat we tegenkomen en dus hier cappuccino.
Als we hier buiten van genieten, komen er donkere wolken in de lucht, dus langzaam wordt mijn besluit om niet te fietsen definitief. Dus niet.
We rijden door naar de Passo di Gavia. Deze begint mooi en gaat gestaag omhoog en ineens gaat de weg over in een 3m smal goed geasfalteerd pad, zonder noemenswaardige beveiliging. Truus krijgt het benauwd met alle tegenliggers en houdt later bewust de ogen dicht. Het zicht is helaas slecht. Het is erg heiig en bewolkt maar geen regen. Veel motors die voorbij razen, kickend op de smalle en bochtige weg. Vanaf 2000m is de weg weer breder maar wel veel slechter en hobbelig. Op de pas zelf (2560m) is het erg druk met motors en fietsers. We besluiten na een stop om maar door te rijden naar st Catherina Valfurfa. Een ski dorp op 1600m maar ook hier rijden we verder naar Bormio om in een zonnig San Nicolo een lunch te gebruiken.
Na Bormio gaat onze weg weer terug naar de Stelvio op 2756m. Vanmorgen hebben we deze weg afgedaald en nu omhoog. Na enkele foto stops komen we op de pas, waar we weer wat rondkijken, foto’s maken en cappuccino’s nuttigen. Inmiddels is het 16uur en rijden we de Stelvio af naar Prad, zoals ik hem gisteren heb beklommen.

Vandaag dus eigenlijk een 4-passen dag, Umbrail – Mortirolo – Gavia – Stelvio.
ff geteld: 6400m omhoog en omlaag.

Omdat het weer omslaat besluiten we om maandag naar huis te rijden en Bamberg rechts te laten liggen tot een andere keer zich de mogelijkheid voordoet om deze Beierse barok stad te bekijken.

Km stand 228500 = 225 km gereden

 

                       
               
       
               
       
               
       
               
       
               
       
                       
                       
                       
                       
                       
                       
                       
                       

het laatst bijgewerkt: 01 dec 2008