Fox reis nov2010   Argentinie - Chili - Brazilie

  Torres del Paine - El Calafate - Buenos Aires

Vrijdag 26 nov 2010

Vanmorgen om 06:30 uur reveille. Het is warm op de kamer. En zelfs de badkamer heeft een verwarmd plekje in de vloer net voor de wastafel. Het zou hier erg koud kunnen zijn en er zijn dan ook dekens genoeg. Maar het is eerder ploffen dan rillen.
Na het ontbijt vertrekken we voor de verplaatsing naar Argentinië. We sluiten 2 mooie dagen af in het prachtige natuurgebied Torres del Paine in Chili. Via onverharde gravel wegen door een licht glooiend landschap bereiken we de Chileense uitrij grens. Een rotonde en 3 asfaltwegen, maar de 4e (naar Argentinië) is een grindweg. Na een versnapering moeten we langs de emigratie van Chili. Het laatste briefje wordt uit onze pas gehaald en een stempel van “Raus”. Dan via het km’s-lange niemandsland bereiken we in de middle-of-nowhere de Argentijnse inreis grens. Weer zal Roberto voor ons alles in het werk stellen om de procedure zo kort mogelijk te houden. Dit duurt volgens ons langer dan als we zelf met het paspoort in de hand langs de luikijkende douaniers lopen. Maar we worden goed beziggehouden met enkele condors die op afstand in de lucht cirkelen. Na ca 1 uur hebben we weer een stempel in onze pas en verder door Patagonië.
Het landschap wordt steeds droger, steppeachtig en na 100km is het doods en enorm vlak. Alles is steen en deze klappen met een harde slag tegen de onderkant van de bus aan. Na 250km arriveren we weer bij een asfaltweg en de laatste km’s naar El Calafate verlopen dan met minder geweld. De hoogte in dit landschap is amper 300m, maar een eind voor El Calafate overbruggen we een hoogte van 800m. Vanuit hier kunnen we in de verte het Lago Argentino zien. Dan komt de bebouwing van het toeristische dorp in zicht. We rijden door de plaats, waar banken, winkeltjes en restaurantjes zijn. We draaien een zijstraat in omhoog en arriveren bij het rose geverfde hotel Kelda. We verblijven op een goed uitgeruste kamer aan de achterkant en het wifi is van uitstekende kwaliteit. Weer een lange dag in de bus achter de rug door de lange, lange leegte.
Na onze installatie op de hotelkamer hebben we nog een Skype met Truus met de perfecte wifi op de kamer. Dus met de Hollandse radio1 op de voice schrijf ik jullie verslag en mail het door. Hierna lopen we richting Calafate centrum. Calle San Martin genoemd naar de nationale onafhankelijkheids held. Joep moet kaarten kopen en omdat ze lang onderweg zullen zijn kopen we ze hier. Daarna lopen we door en al van ver zien we Heineken en jawel hier zitten enkele groepsleden. Dus wij gaan hier ook aan het bier op deze zonnige plek. NB: de WC is wel erg apart. Aan de hoofdweg is het terras, je moet een winkelstraatje inlopen en bij een café omhoog. Daar vraag je de sleutel en dan ga je naar beneden nog verder de straat in en bij een bord “banos” kies je dan de deur waarvan je de sleutel hebt gevraagd. Het duurt even maar je kunt er wel wat kwijt.
Met z’n tienen gaan we pizza eten bij een leuke tent. We mogen alleen achterin zitten en kijken uit op een speeltuin. Na 30min komen er 25 kids aan een lange tafel zitten met een hels kabaal. Ze krijgen allemaal een stukje taart die eerst voor de jarige in de hens wordt gestoken. Kei leuk, dus foto’s. Als we de lekkere pizza aan het eten zijn komt een van de papa’s vragen of wij de foto’s willen doorsturen naar zijn email. Of course.

Zaterdag 27 nov 2010

Vandaag dan een van de 2 toppers: de Perito Moreno. De enige gletsjer ter wereld die nog steeds groeit. Deze gletsjer stoot tegen een schiereiland en wordt daardoor omhoog gestuwd en daarom kun je er ook dichtbij komen. Bovendien sluit hij soms een groot deel van het Lago Argentino af en hierdoor onstaat dan een stuwmeer, wat dan na enige tijd met grote kracht door breekt. Per dag brokkelt er 2 meter vanaf om met donderend geraas in het water te storten. Het kraken van de gletsjer is als schoten te horen en als er een groter stuk naar beneden komt is dit oorverdovend. Maar…  de gletsjer is bovendien mooi. Zo mooi, prachtig en intens van kleur. Schitterend. Niet te geloven. Het blauwe zit overal. Dit is niet te beschrijven. Je moet dit zelf zien. Geen woorden voor……………………
dd. 3-4 maart 2012 is er weer een grote doorbraak geweest. Kijk voor een Youtube filmpje  hier  of zoek op "Perito Moreno ruptura 2012"

We starten bij de centrale ingang van het park en kunnen over de prachtige vrij nieuwe roosterpaden naar beneden. De 60m hoge gletsjerwand is zo mooi van kleur, zo wit en ook het blauw. Wauw. We kunnen ver naar beneden en nemen eerst de route nord. Hier krijg je een mooi uitzicht op de kale wand aan de zonzijde. Een rondvaartboot vaart er dicht tegen aan. Soms brokkelt er een stukje naar beneden. Op het eind lopen we weer terug naar de start en dalen weer af nu naar het centrum en nemen het linkse stuk. We staan nu dicht bij de ijswand en met oorverdovend lawaai scheurt een brok ijs van de wand en stort in het water. Een diepe knal en een enorme tsunami. Zo indrukwekkend !! Dit herhaalt zich nog 3 maal. Mooi !!! Je kunt hier uren staan in de felle zon.
Bij terugkeer zie ik de trekkingfiets staan van de gast die we op de heenweg voorbij zijn gereden. Een sabbatical hebbende Amerikaan is 8 maanden onderweg van Ushaia naar Columbia. Via hier naar Santiago en weer naar Mendoza in Argentinië, naar Bolivia, Titicaca meer en Cusco in Peru naar Equador en Columbia. Prachtige fietstocht. (Jaloers).
Terug met de bus naar El Calafate laten we ons in het dorp afzetten en gaan eerst met de jongens naar het terras van gisteren. Na 2 biertjes gaan we op zoek naar het sportveld  waar het rugby toernooi wordt gespeeld. Na wat zoeken belanden we er uiteindelijk. Het niveau en het veld is niks. Op het veld wordt ook paardenpolo gespeeld dus een indruk over het knollenveld is dan mogelijk. Onze locale kennis van gisteren komt nog bedanken voor het e-mailen van de kinderfoto’s. Hij is de coach van het team en misschien tactisch de beste, maar gezien de massale kont en buik is de snelheid laag. Al met al worden ze dan ook in de 15 min durende spel ingemaakt. Het is inmiddels 19uur en nog volop licht. Na een hapje in een locale eettent zijn we om 21:30uur terug in het hotel. Een geweldige dag gehad een topper in deze vakantie.

Zondag 28 nov 2010

Vandaag is er al vroeg reveille, 6 uur. Na het ontbijt worden we in 2 busjes naar de vertrekhaven voor de cruise langs de gletsjers gebracht. Punta Banderos. Een grote catamaran met 300 zitplaatsen wordt ons onderkomen voor vandaag. We zetten koers naar een van de uiterste armen van het Lago Argentino. We varen heen en weer voor een gletsjer zodat iedereen de usb stick met veel wit kan vol laden. Onze boot vaart met 35km/h over het grote groen/melkachtige water. Het begint te regenen en het wordt huiveren als je naar buiten wilt, om te gaan kijken. We varen langs een rots waar op de bovenste richel een condor zijn best doet om niet naar beneden te donderen. Het grote dier met vleugels van 3 meter spanwijdte toont zich voor ons nietige homos sapiens. We zouden naar de grootste gletsjer van de Andes gaan maar de weg naar de Uppsala gletsjer is afgesloten door teveel ijsbergen en we varen naar een alternatief. De Spegazini gletsjer. Een hoge muur van ijs met weer alle kleuren blauw er in verwerkt. De gletsjer gaat steil omhoog de bergen in en je kunt de brokken, kegels goed zien. Prachtig is ook deze muur van ijs. Af en toe valt ook hier een brok uit de massa ijs in het koude water.  Erg, erg mooi, maar we wennen al. Het nieuwe is er al af. Dan varen we naar de Perito Moreno. De gletsjer van gisteren, nu aan de noordkant. Het regent intussen gestaag en de felle wind maakt het erg koud en vooral nat. Foto lenzen worden nat maar iedere camera maakt overuren. Ook nu is het blauw van de ijsmassa nog overweldigend. En weer vallen er brokken ijs naar beneden. Als je de 2 meter hoge tsunami ziet kun je een beetje de afmeting van de klomp ijs inschatten. Dan wordt er teruggevaren naar de thuishaven. Een hele dag op een mooie boot en weer prachtige uitzichten op nog mooiere ijsmuren en besneeuwde bergen. Vanavond is de laatste avond dat we als groep compleet zijn. Enkele mensen zullen iets later met het vliegtuig gaan en laat in Buenos Aires arriveren. Overmorgen doen we nog een stadstour en dan gaat de groep gescheiden, of naar huis of door naar Brazilië. Dus gaan we vanavond gezamenlijk BBQ-en.
We worden met 2 busjes naar het restaurant gereden. Het ligt richting het Lago Argentino en met mooi uitzicht op het meer en op El Calafate. De inrichting is mooi en de geslachte schapen hangen te garen aan spiesen bij het open vuur. We krijgen een rechaud met echte kolen erin waarop het vlees per 4 personen op tafel wordt gezet. Rund, varken en lam. Lekker geroosterd. Als je meer wil  krijg je nog een portie. Omdat Didier jarig (37) is en wij onze bek hierover houden, betaald hij onze wijn en bier. Een mooie avond met veel lege humor van Gerwin.  Terug in het hotel nog een biertje en dan te bed. Morgen verplaatsing naar Buenos Aires en dan de nachtbus naar Brazilië. 

 

 

 

voor grote foto's:  scroll even door naar beneden

e-mail sturen

het laatst bijgewerkt: 07 mrt 2012

 

 

 

In 2012 is er weer een grote doorbraak geweest op 3/4 maart.
Klik
hier voor een YouTube filmpje of zoek op Perito Moreno ruptura 2012