Hieronder het bewuste artikel in enkele foto's.

Grove korreltjes uit Zeeland

Kennissen van Ger Geerets nemen van vakantie vaak zakje strandzand mee

Zand is zand. Ger Geerets (56) uit Venray weet wel beter. Hij heeft in de afgelopen elf jaar ruim 1100 verschillende soorten strandzand uit 101 landen verzameld. Witte korrels uit Hawaï, zwarte uit Kreta. Ook in Nederland zijn er volgens hem heel wat verschillende varianten te halen. "Zand in Zeeland is veel grover van structuur dan dat op Schiermonnikoog."

Sommige mensen hebben er een hekel aan. Zand gaat tussen je tenen zitten, nestelt zich in je haren en met een beetje pech vind je het aan het eind van een zonnige dag in je broodtrommel terug. Ger Geerets uit Venray heeft daar geen moeite mee. Jarenlang ging hij met zijn kinderen in Zeeland op vakantie. Hij bouwde kastelen en groef geulen. Niet altijd tot enthousiasme van zijn twee dochters. "Die vonden dat ik wat doorsloeg."

Inmiddels doet hij het wat rustiger aan als hij de zee ziet. Toch heeft hij nog wel vaak een schepje bij zich. Om zand dat nog niet in zijn verzameling zit, in een fles, een zakje of een fotorolkokertje te doen. Thuis stopt hij het spul in doorzichtige doosjes, waarvan hij een foto maakt. Die zet hij op de door hem beheerde website www.strandzand.nl. "Ik kan wel mijn hele huis volstoppen met zand, maar daar hebben anderen niks aan. Nu kunnen mensen via internet meegenieten."

Met de ordening van zijn verzameling heeft hij geen moeite. "Ik werk op het laboratorium van het ziekenhuis in Venlo, daar doen we niet anders dan archiveren." Ieder doosje met zand krijgt van hem een nummer, op volgorde van binnenkomst. Hij plakt er een etiket op met gegevens over vindplaats en -datum. Heeft hij zand over, dan stopt hij het in een zakje. Om te kunnen ruilen.

Strandbestemmingen

Van de bekendste zonbestemmingen heeft hij inmiddels al wel een potje strandzand. Zelf verzameld of gekregen. Ooit ging hij met zijn vrouw naar Namibië. "Op een van de stranden die we bezochten, lagen zo'n 100.000 zeeleeuwen. Gelukkig waren er nog een paar plekjes waar geen dieren lagen, zodat ik wat zand op kon scheppen. Door alle uitwerpselen van de zeeleeuwen stonk het enorm. Ik waste het thuis, en nog een keer en nog een keer, maar de lucht is nooit helemaal weggegaan."

De zomervakantie is voor Geerets' collectie een toptijd. "Als ik hoor dat iemand naar een bestemming gaat waarvan ik nog geen zand bezit, vraag ik of ze wat meenemen. Met een klein kokertje ben ik al heel blij."

Geerets richt zich nu vooral op zand van onbekendere vakantiebestemmingen. Daar hoopt hij aan te komen door met andere strandzandbezitters te ruilen en door zandbeurzen te bezoeken. "Ik ben een keer met een strandzandvriendin naar een beurs in Harmelen geweest. Er waren mensen uit de hele wereld aanwezig." Geerets verdubbelde z'n verzameling van 150 naar 300 soorten.

Soms sturen onbekenden hem zand toe. "Een van de mooiste soorten in mijn verzameling is afkomstig van het schiereiland Sakhalin, net boven Japan. "Hoe kom je bij mij terecht?" vroeg ik de man van wie ik het kreeg. Hij vertelde dat hij op het eiland naar olie zocht, en dat hij al twee weken was ingesneeuwd, met alleen een internetverbinding tot zijn beschikking. Tijdens het surfen was hij op mijn site gekomen. Hij stuurde later een zakje zand op, met een foto van een bevroren zee. Hij had de sneeuw van he t strand moeten vegen, voordat hij wat korrels kon pakken."

Wereldkaart

Vooral de geografische achtergrond van zijn zand interesseert Geerets. "Ik zoek de vindplaats altijd op een kaart op. Daarna ga ik speuren op internet: wat voor land is het, hoe ziet het strand eruit." Zijn kinderen maakten eens voor hem -als verrassing- een wereldkaart met vlaggetjes. "De vlaggen geven de vindplaatsen aan en laat tevens zien dat er nog grote gebieden zijn waarvan nog geen monster in de collectie zit, grote delen van India, Amerika, Australië."

Geerets vertelt dat een verzamelaar niet overal zand mag meenemen. "Bijvoorbeeld op de Galapagoseilanden zijn ze heel streng. Daar mag je echt niets uitvoeren. Mogelijk zijn ze bang dat je zaad meeneemt. Ook in Amerika en Australië zijn de controles streng. Loop je met een zakje zand op zak, dan kunnen ze je oppakken en ondervragen. Die kans is vooral groot als het een witte soort betreft."

Tegenwoordig vraagt Geerets mensen die zand voor hem meenemen een foto te maken van het opscheppen. "Ik vind het leuk om de verschillende stranden erbij te zien." De foto's wil hij op zijn website zetten.

De verzameling is oneindig uit te breiden. "Je kunt van iedere strandovergang zand verzamelen." Dat is zijn streven voor Nederland. Voor over de grens is hij blij met van ieder land één zakje.

Rond

De meeste zandverzamelaars verzamelen alle denkbare soorten. Geerets beperkt zich tot strandzand. "Er zijn verschillen. Strandzand rolt meer, is daardoor ronder en plakt minder dan bijvoorbeeld rivierzand. Voor de zandsculpturen gebruiken ze dan ook nooit strandzand, dat is niet stevig genoeg."

Graag zou Geerets een microscoop aanschaffen. Om zijn collectie nog beter te kunnen bekijken. Hij laat wat foto's uit z'n plakboek zien, die met behulp van een microscoop zijn gemaakt. "Dit is zand uit Bali. Geweldig hè, ieder korreltje is weer anders uitgesleten. Dit lijkt wel een wormpje en die daar heeft allemaal gaatjes."

Geerets geniet erg van zijn hobby, maar is niet een verzamelaar die de hele wereld bereist om zand te pakken te krijgen. Zijn vakantie voert hem dit jaar naar Kroatië, een land dat al aan zijn collectie heeft geleverd. "Nee, ik pas m'n vakantiebestemming niet aan mijn hobby aan."

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.